Description
ଲେଖକ ସୁବ୍ରତ ସାହୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଏହି କବିତା “ପ୍ରକୃତିର ସେଇ ସବୁଜ କୋଳେ” ପ୍ରକୃତି ଏବଂ ମଣିଷ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମ୍ପର୍କକୁ ଗଭୀର ଭାବେ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରିଛି।
ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟବସ୍ତୁ:
-
ପ୍ରକୃତିର ଦାନ: କବି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି ଯେ ପ୍ରକୃତିର ଶୀତଳ ଛାୟା, ମିଠା ଫଳ ଏବଂ ଜଳ ମଣିଷକୁ ଶକ୍ତି ଓ ଶାନ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରେ। ମଣିଷର ମୌଳିକ ଆବଶ୍ୟକତା ଯଥା—ଖାଦ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ପ୍ରକୃତି କୌଣସି ବିଚାର ନକରି ନିଜର ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦ ଅଜାଡ଼ି ଦେଇଛି।
-
ସମାନତା ଓ ମାତୃତ୍ୱ: ପ୍ରକୃତି ପାଖରେ କୌଣସି ଜାତି, ଧର୍ମ ବା ବର୍ଣ୍ଣର ଭେଦଭାବ ନାହିଁ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜର ସନ୍ତାନ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରି ସମାନ ଅଧିକାର ଦେଇଥାଏ।
-
ମଣିଷର ବ୍ୟଭିଚାର: କବିତାର ଦ୍ୱିତୀୟାର୍ଦ୍ଧରେ ମଣିଷର ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ମନୋଭାବକୁ ସମାଲୋଚନା କରାଯାଇଛି। ମଣିଷ ସମାଜରେ ଜାତି-ଉପଜାତିର ପ୍ରାଚୀର ଠିଆ କରି ବିବାଦ ଓ ଅଶାନ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି, ଯାହା ପ୍ରକୃତିର ଶୃଙ୍ଖଳିତ ନିୟମର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିପରୀତ।
-
ସମନ୍ୱୟ ଓ ଶୃଙ୍ଖଳା: ପ୍ରକୃତି ସମୟାନୁବର୍ତ୍ତୀ ଏବଂ ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ସମନ୍ୱୟ ମଧ୍ୟରେ ପରିଚାଳିତ କରେ। ଯେତେବେଳେ ମଣିଷ ମନ ଅଶାନ୍ତ ହୁଏ, ପ୍ରକୃତିର ସୁନ୍ଦର ରୂପ ହିଁ ତାକୁ ପ୍ରଶାନ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
Reviews
There are no reviews yet.