Description
“ହେ!ବିଶ୍ୱଠାକୁର” କବିତାଟି ଏକ ଗଭୀର ଭକ୍ତିମୟ ରଚନା, ଯେଉଁଥିରେ କବି ସୁବ୍ରତ ସାହୁ ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ନାଥ ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରି ନିଜ ହୃଦୟର ଭାବନାକୁ ଅର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି । କବି ନିଜ ହୃଦୟକୁ ଏକ ପବିତ୍ର ମନ୍ଦିର ଭାବେ ମନେ କରି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷାରତ ଅଛନ୍ତି ।
କବିତାରେ ମନୁଷ୍ୟର ଅସହାୟତା, ନିଷ୍କାମ ଭକ୍ତି ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ଅପାର ବିଶ୍ୱାସର ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଚିତ୍ରଣ ଦେଖାଯାଏ । କବି କହୁଛନ୍ତି ଯେ, ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ସମ୍ପତ୍ତି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦାନ, ତେଣୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେବା ପାଇଁ ନିଜ ପାଖରେ କେବଳ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତି ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି ନାହିଁ ।
ଏହି କବିତା ଜୀବନରେ ସତ୍ୟପଥରେ ଚାଲିବା, ପାପରୁ ଦୂରେଇବା ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କୃପାରେ ବିପଦକୁ ଜୟ କରିବାର ଆଶାକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ । କବି ଅନ୍ତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଛନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ପରଉପକାର ଓ ମାନବସେବାରେ ବ୍ୟତୀତ ହେଉ ।
ଏହା କେବଳ ଏକ କବିତା ନୁହେଁ, ଏକ ଭକ୍ତ ହୃଦୟର ଆତ୍ମସମର୍ପଣ, ଆସ୍ଥା ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅନୁଭୂତିର ଜୀବନ୍ତ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ।
Reviews
There are no reviews yet.